آسیا چگونه رشد خود را تأمین مالی می‌کند؟

تغییر در ساختار تأمین مالی آسیا

آسیا امروز حدود یک‌سوم تولید ناخالص داخلی جهان را در اختیار دارد و سهم قابل‌توجهی از بازارهای سهام و شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس‌های جهان به این منطقه اختصاص دارد. همزمان، بازارهای مالی آسیا نیز در حال گسترش هستند. ارزش معاملات روزانه بورس هنگ‌کنگ از ۶۶ میلیارد دلار هنگ‌کنگ در سال ۲۰۱۶ به ۲۴۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ رسیده و ارزش عرضه‌های اولیه این بازار نیز در سال ۲۰۲۵ به ۲۸۵ میلیارد دلار هنگ‌کنگ افزایش یافته است. در ژاپن نیز ارزش معاملات روزانه سهام در بازار اصلی بورس توکیو از ۳.۲ تریلیون ین در سال مالی ۲۰۲۲ به ۶.۷ تریلیون ین در سال مالی ۲۰۲۵ رسیده است. این ارقام نشان می‌دهد که بازارهای سرمایه منطقه در حال تبدیل شدن به یکی از منابع مهم تأمین مالی رشد اقتصادی آسیا هستند.

در کنار بازار سرمایه، بانک‌ها نیز همچنان نقش مهمی در تأمین مالی اقتصادهای آسیایی دارند. چهار بانک بزرگ چین در پایان سال ۲۰۲۵ حدود ۱۶ درصد رشد دارایی داشتند و سه بانک بزرگ سنگاپور نیز رشد دورقمی دارایی را تجربه کردند که عمدتاً با افزایش سپرده‌های منطقه‌ای همراه بود. در همین حال، نرخ بالای پس‌انداز در اقتصادهایی مانند چین، سنگاپور و هند منابع قابل‌توجهی برای تأمین مالی داخلی ایجاد کرده است. با این وجود، آسیا همچنان به اقتصاد جهانی وابسته است و بیش از دو سوم صادرات این منطقه به بازارهای خارج از آسیا می‌رود. بنابراین، روند موجود بیشتر نشان‌دهنده افزایش ظرفیت آسیا برای تأمین مالی رشد خود است، نه کاهش وابستگی کامل به سرمایه و تقاضای خارجی.

تحلیل کارشناسان اقتصادی

توسعه بازارهای سرمایه و افزایش منابع بانکی داخلی می‌تواند وابستگی برخی اقتصادهای آسیایی به سرمایه خارجی را کاهش دهد و ظرفیت منطقه برای تأمین مالی شرکت‌ها و پروژه‌های بزرگ را افزایش دهد. با این حال، ارتباط آسیا با اقتصاد جهانی همچنان قوی است و سرمایه‌گذاری خارجی، تجارت و تقاضای بازارهای خارج از منطقه برای بسیاری از اقتصادهای آسیایی اهمیت بالایی دارد. در نتیجه، مهم‌ترین تغییر در حال وقوع، افزایش نقش منابع مالی داخلی و منطقه‌ای در کنار تداوم ارتباط آسیا با جریان‌های جهانی سرمایه است.

در صورت ادامه این روند، تعمیق بازارهای مالی آسیا می‌تواند نقش این منطقه در تخصیص سرمایه جهانی را نیز پررنگ‌تر کند. افزایش حجم معاملات، رشد عرضه‌های اولیه و توسعه بانک‌های منطقه‌ای، منابع بیشتری را برای سرمایه‌گذاری در اختیار اقتصادهای آسیایی قرار می‌دهد و می‌تواند جریان سرمایه را بیش از گذشته در داخل منطقه نگه دارد. با این حال، سرعت این تغییر به شرایط اقتصادی، سیاست‌های مالی و پولی و میزان اعتماد سرمایه‌گذاران به بازارهای آسیایی بستگی خواهد داشت.

منبع اصلی:  Global Finance
تنظیم و تحلیل: ریسک۲۴ - محدثه فضل اله زاده